Eh ... tja ...

Ik wilde zo graag dat ik nu eens een positief bericht kon plaatsen, kon schrijven dat het zo goed met me gaat, dat ik volop energie heb, veel dingen doe en kan maar helaas .... het gaat super slecht. Dat willen jullie natuurlijk helemaal niet lezen, alweer zo'n zeurbericht. Ik kan het niet helpen, het gaat super super k*piep piep piep* Zo weinig energie, stukje lopen in huis kost me momenteel al zoveel kruim, zoveel energie, het lukt me even niet. Lig bijna de hele dag op bed, doodmoe, uitgeput, uitgeteld, nergens toe in staat. En ik wil zoveel, zoveel plannen/ideeën in mijn hoofd, en zo weinig puf, energie om ook maar iets te doen. En denk je dat je daarmee al genoeg "om handen" hebt, zijn ze ook nog zowel aan de voorkant als aan de achterkant bij het appartement aan het klussen met hartstikke veel lawaai, daar gaat je rust. Ik voel dat er nog maar dit hoeft te gebeuren of daar ga ik, over de rand de diepte in, ik wil niet, ik vecht, maar ook voor dit vechten ben ik te moe, zo moe ... wat een bericht, wat een gezeur, sorry even weinig anders te melden ...

Hoe gaat het?

Als je me nu zou vragen hoe het met me gaat, tja wat zou ik dan moeten kunnen antwoorden, anders dan dat het behoorlijk waardeloos gaat. Ik heb zo ontzettend diep gezeten de afgelopen week/weken, het ging echt even helemaal niet. Ik voelde me zo ontzettend depri, zo futloos, zo waardeloos, zo zonder energie.  Als afgelopen week de wereld was vergaan, ik had er geen traan om gelaten, had het toegejuicht. Ben begonnen aan mijn journal om alles van me af te schrijven, plakken, knippen, frutselen. Dat is leuk, zorgt voor afleiding maar is tegelijkertijd ook heel confronterend. Zo heb ik een brief geschreven aan mijn "papieren zus" alles van me afgeschreven, al mijn teleurstellingen, verdriet, gemis en pijn over onze niet aanwezige relatie. Ben diep, heel diep gegaan, maar na afloop van die brief voelde het wel goed, opluchting, er kwam weer ruimte vrij in mijn hoofd. Ze zal deze brief nooit lezen, hoeft ook niet, maar voor mij gaf en geeft het lucht, ruimte om stukje verder te kunnen. 

Omdat ik gemerkt heb dat het van me afschrijven echt voor ruimte in mijn hoofd zorgt, opluchting geeft, wil ik hiermee verder gaan en meer van zulke brieven gaan schrijven. Aan die mensen waar ik nog iets mee af te handelen heb, wat dat iets dan ook mogen zijn. Geen brieven om te versturen, niet met de bedoeling dat hun het lezen, maar wel met de bedoeling het van me af te schrijven, ruimte te creëren in mijn hoofd zodat ik verder kan. Ik merk dat ik nu voor het eerst in mijn leventje echt stil sta bij alles, diep, heel diep wil gaan om zo verder te kunnen, eindelijk eens te kunnen gaan leven ipv overleven. Proberen alles een plekje te kunnen gaan geven, op te ruimen in mijn hoofd en mijn blik op de toekomst te kunnen richten ... 

Webshoppen: terug in de tijd

Ben jij ook zo verzot op die mooie oude foto's of verlang je ook terug naar die tijd van gefruts met analoge camera waarmee je fantastische foto's maakt? Ik heb nu een geweldige site, Lomography, ontdekt waar je deze analoge camera's nog volop kunt kopen + de bijbehorende filmpjes. En nog mooier, gewoon in Nederland! Hieronder enkele favoriete modellen die op mijn verlanglijstje zijn geplaatst, zeg nu zelf, daar kan toch geen digitale camera tegenop:

Fritz the Blitz Flash + La Sardina Marathon

Fuji Instax Mini 7S - Choco

La Sardina Camera & Flash - Belle Starr

Diana F+

(Medisch) update

Vanmiddag stond naast de 4wekelijkse shot B12 ook een bezoekje aan de diabetes verpleegkundige op het programma. Ik was erg benieuwd naar de waarden van het bloedsuiker en joepie joepie, die waren goed, heel goed zelfs. De waarden waren weer gezakt tov oktober 2011 met als gevolg dat ik 1 tablet van de 3 minder hoef te slikken. Is dat goed nieuws of goed nieuws :). Verder was het gewicht toegenomen, chips, maar dat heb ik altijd in de wintermaanden dus zo nieuw is dat ook weer niet en helaas was de bloeddruk nog iets aan de hoge kant. Maar kan mij het schelen, 1 tablet van de lijst der tabletten afstrepen, ik ben er zo blij mee. De rest komt ook wel in orde, langzaam, heel langzaam. 

Hoe het verder met me gaat? Tja, wat kan ik daar op antwoorden ... natuurlijk ben ik erg blij met bovenstaand bericht maar verder gaat het nog steeds niet zo goed. Even een korte tijd, een paar uurtjes, dat het iets beter gaat om al rap weer in de depri mood te verzinken, ik wordt er zo moe van, ik wil dit niet, wil die gevoelens niet hebben maar wat doe ik eraan?? Ben bezig om alles van me af te knutselen, voor zover de vermoeidheid en zeer lage energiepeil me dit toestaat. Het project Art Journal vordert in een slakkegangetje, energiepeil dus om geen pijl op te trekken ... maar het geknutsel/gefrutsel geeft me al met al wel afleiding en dat is goed, voelt goed, fijn om weer bezig te zijn ....